Brama Krakowska - brama wjazdowa na Stare Miasto, pozostałość murów obronnych z XIV wieku; zbudowana w stylu gotyckim, w XVIII wieku nadano jej rys barokowy. Codziennie w południe odgrywany jest z niej Hejnał Miasta Lublina.
Plac Łokietka - centralne miejsce Lublina, łączące Stare Miasto z ulicami: Królewską, Krakowskim Przedmieściem i Lubartowską. Na jego obrzeżu stoi Brama Krakowska i Nowy Ratusz.
Plac powstał w 1611 r. po zasypaniu fos i rozplantowaniu wałów obronnych. Na pozyskanym w ten sposób placu utworzyło się dogodne miejsce targowe, na którym handlowano głównie zbożem, stosując ówczesną miarę - korzec; plac nazywano wówczas Korce. Obecna nazwa, nawiązuje do 600-lecia nadania Lublinowi praw miejskich przez króla Władysława Łokietka w 1317 r.

Plac Litewski - Powstał w latach 20. XIX wieku celem urządzania parad wojskowych. Miejsce na plac znalazło się dzięki wyburzeniu szpitala i kościoła Bonifratów, które zostały pobudowane w połowie XVIII w. Później, w latach 1873 - 1876, na placu -w miejscu obecnej fontanny - władze carskie nakazały wystawić cerkiew, rozebraną w 1925 r. Na części placu urządzono skwer, a na nim, na ziemnym wzniesieniu, stanął pomnik Unii Lubelskiej. Według tradycji, właśnie tutaj obradowała w 1569 roku szlachta polska i litewska przed zawarciem związku obu krajów.
Brama Grodzka - pierwotnie brama w murach miejskich, pod koniec XVIII wieku przebudowana wg projektu Dominika Merliniego na kamienicę z drogą prowadzącą ze Starego Miasta na zamek, obecny jej kształt pochodzi z XVIII wieku, aż do wojny łączyła Stare Miasto z dzielnicą żydowską.

Dziedziniec zamkowyZamek z Kaplicą Zamkową]] - pierwotnie zbudowany w XII wieku, w XIII wieku dobudowano do niego romański donżon (wieżę mieszkalno-obronną), wielokrotnie przebudowywany, podczas okupacji niemieckiej mieściło się tam więzienie, później na takie same cele Zamek zaadaptowało NKWD, dopiero w połowie lat 50. W XX wieku powstało tu muzeum. Kaplica zamkowa pw. św. Trójcy wybudowana jako fundacja Kazimierza Wielkiego to jeden z najcenniejszych zabytków w Polsce, pokryty rusko-bizantyjskimi freskami z 1418, powstałymi na zamówienie Władysława Jagiełły.

Wnętrze ArchikatedryKamiennice staromiejskie - Kilkadziesiąt barokowych i klasycystycznych kamiennic otaczajacych Rynek było wiele razy przebudowywanych. Nie pozostały tam ślady po gotyckich poprzednikach tych obiektów. W późniejszych latach renesansowy wystrój zniknął, lecz pozostało kilka nienaruszonych obiektów. Podziwiać za to można jeden z japiękniejszych barokowych rynków w Polsce. Od lat prowadzone są prace konserwatorskie które mają na celu upiększenie tego, centralnego punktu Starego Miasta. Spośród kilkudziesięciu pięknych kamiennic wyróżnić można:
Kamienica Klonowica (nr 2) - Jej fasadę zdobią sgraffitowe medaliony z wyobrażeniami znanych osób związanych z Lublinem: Sebastiana Klonowica, Biernata z Lublina, Jana Kochanowskiego zmarłego w Lublinie i Wincentego Pola.
Kamienica Lubomelskich (nr 8) - zachowanym renesansowym portalem oznaczonym datą 1540 i cennymi polichromiami o tematyce świeckiej. Jej fasada ma bardzo specyficzny czerwony odcień. U szczytu budowli znajduje się wmurowana w fasade attyka renesansowa.
Kamienica Konopniców (nr 12) - Jako jedna z nielicznych zachowała oryginalną fasadę pokrytą świeckimi malowidłami. Posiada przepiękną attykę.
Kamienica Wieniawskich (nr 17) - Mieszkał w niej Tadeusz Wieniawski, ojciec genialnego skrzypka i kompozytora - Henryka, który urodził się tu w 1835r.
Kamienica, Rynek 7 - Jest to odbudowana po pożarze w XVI wieku. Odbudowana w stylu klasycystycznym.